ماه رمضان رسيد و ما بههم نرسيديم! نه پارسال و نه امسال، قسمت نشد كه افطارِ دستهجمعي كرده، «اَللّهُمَّ لَكَ صُمْتُ»(2) از شماها بشنوم و سحر برايتان «اَللّهُمَّ اِنّي اَسْئَلُكَ مِنْ بَهائِكَ بِاَبْهاهُ...»(3) بخوانم!
ماهي رسيد كه گرسنگي و مختصري تلخي دارد. اما رحمت خدا و تربيت دنيا براي شما ميآورد. ماهي كه نمونه كوچكي از زندگي واقعي و سرمشقي از راه پيروز شوندگان است.
اميدوارم اگر من امسال نيستم و در زندان دعايتان ميكنم، شما موفق و شاد باشيد. رحمت و رضاي خدا و سلامتي و توانائي نصيبتان بشود و قدر اين ماه مبارك را بدانيد.
مختصري گرسنگي و بيحوصلگي ميكشيد. اما به معده و مزاجتان استراحت و اجازه ميدهيد بهخانه تكاني داخلي بپردازد و زهرها و زياديها را بيرون بريزد. طولي نميكشد كه به افطار به آزادي غذا ميرسيد. به خودتان تبريك ميگوئيد كه عرضه بهخرج داده، توانستهايد بر مشكلِ روزه و بر نفس مسلّط شويد. ديگران چنين قدرت و عرضهاي ندارند. ناراحتي روزه بالاخره فراموش ميشود. اما اصلاح جسم و تقويت روحيه و اراده و ثواب آخرت برايتان باقي ميماند. حضرت امير(ع) ميفرمود:
«لِلصّومِ فَرْحَتانَ عِنْدَالاِفطارِ وَ عِنْدَ لِقاءِالله »(4)
براي روزه دو لذّت است، با روزه گرفتن، حيوانيت و اسارتِ شكم و شهوت را از خود دور ميكنيد و در عوض به خدا نزديك ميشويد. براي آنكه با شكمِ سير و زندگيِ راحت، آدم بيخيال و غافل و تنبل ميشود. ولي گرسنگي و احتياج، شخص را بيدار و هوشيا ميكند. فكر باز ميشود و ذوق شكفته ميشود. صفا و روحانيت زنده ميشود. از طرف ديگر ناتواني خود و احتياجمان را به نعمتها و نيروهاي خدا كاملاً حس ميكنيم. يك «لاحَولَ وَ لاقُوَّةَ اِلاَّ بِالله» (4) كه از روي احساس و اعتقاد بگوئيم، ثوابش صد چندان بيشتر است.
اما شب؛ باز برنامه معمول يازده ماهه را بهم ميزنيد. براي اطاعت خدا خود را از اسارتِ راحتطلبي و غفلتِ خواب بيرون ميآوريد. در دل شب كه سايرين خفته و مثل مردهاند، ولي نظام آفرينش برقرار و بيدار است، شما هم بيدار ميشويد تا خدا را بهياد آوريد. او را شكر و تسبيح كنيد و بهراز و نياز بپردازيد. براي بينواها و محرومها و مردهها دعا كنيد.
سعي كنيد نمازهايتان را اول وقت بخوانيد. بعد از افطار يا ظهر؛ يك حزب قرآن بخوانيد، غيبت نكنيد، دروغ نگوئيد، بدي كسي را نخواهيد و به كسي بدي نكنيد. از گناههاي گذشته توبه كنيد. پيِ معرفت و تحصيل علم برويد...
هفتهاي يك شب سعي كنيد دعاي افتتاح را تمام يا نصفه با هم بخوانيد و به معنايش توجه كنيد.
شبهاي احيا را فراموش نكنيد كه ممكن است شب قدر باشد و مقدّراتِ سال و عمرمان عوض شود.
خلاصه آنكه اين ماه، ماه عبادت، تربيت و انشاءالله رحمت است.
يازده ماه از سال براي خودمان ميخوريم و ميدويم و ميخوابيم، يك ماه را از خود و از مردم بريده به طرف خالقمان برويم و از پيش او به طرف مردم و خودمان بيائيم.
خدا يار و نگهدار شما
بازرگان - 12/10/1342
پی نوشت:
مهندس بازرگان در پشت اين نامه نوشتهاند:
«دو سه روز به ماه رمضان مانده بخوانيد»
امشب شب نفی ظلم، وابستگی ، دنیا طلبی و دین داری دروغین است.
امشب شب تولد آزادگی و مردانگی است.
امشب شب تولد تمام خونهایی است که در راه حق ریخته شده است.
امشب تمام مادران و پدرانی که عزیزان خود را در راه حق و آزادی انسان از دست داده اند و یا عزیزان خود را در بند دارند خوشحالند و می خندند. چرا که عاقبت حق و ایستادگی در راه حق را در راه حسین دیده اند.
یا حسین ... من نمی توانم درباره توچیزی بنویسم. خودت می دانی چرا ....
یا حسین... بسیاری از دختران و پسران این مرز و بوم وقتی در خلوت و تنهایی خود به تو فکر می کنند دلشان یک جوری می شود. انگار یک چیزی که گم کرده اند یا شاید فراموش کرده اند را در تو جستجو می کنند...
یا حسین... تولدت مبارک